Καλύτερα έτσι.

Moυ άφησες μια κούτα πράγματα:
εισητήρια από και προς αεροδρόμιο,
τσαλακωμένα περιτυλίγματα σοκολάτας,
μηνύματα απεριόριστης ευγνωμοσύνης
και όλες μου τις αναμνήσεις
με μπλαβισμένα βλέφαρα και ματωμένα χείλη.
Τα κρατάω γιατί ξεχνάω εύκολα.
Μια κούτα είναι μόνο, μία χαζή κούτα.
Την βόλεψα, εκεί,
-μαζί με τις άλλες-
στο κενό που έμεινε
όταν σε έβγαλα από μέσα μου.
Καλύτερα απ'το να έμενε κενό, νομίζω.
Το κενό θυμίζει την απουσία,
και η απουσία είναι παραπλανητική.
Αναρωτιέμαι αν κράτησες τίποτα δικό μου,
αν και ξέρω, με όλη την σαβούρα
πού να χωρέσω εγώ!

Γιορτή.

Σαν σήμερα, πριν 7 χρόνια, γιόρτασες το όνομά σου στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Δυό μέρες μετά, έκλεισες τα μάτια σου για πάντα. Ελπίζω να ξέρεις, όπου και αν είσαι,  πόσο δύσκολο μου είναι ακόμα και σήμερα, μετά από 7 χρόνια, να δεχτώ αυτό το "για πάντα". Επίσης, πόσο σ'αγαπώ και μου λείπεις. Δεν σε ξεχνώ ποτέ. 

Ή μήπως όχι?

Aυτές τις μέρες
δεν καταλαβαίνω
γιατί το στόμα σου
έχει μια γεύση από χώμα
όπως μυρίζει το φθινόπωρο η βροχή
αφού τα πόδια σου δεν πατούν στη γη.
Ίσως μπερδεύτηκαν οι αισθήσεις,
όπως κρεμάστηκα απο πάνω σου
σαν φοβισμένο παιδί,
ή μήπως όχι?
Και τι φοβάμαι
όταν δεν θέλω να σε κοιτάω στα μάτια
και κοιτάω το στόμα σου
όταν κλέβω τα φιλιά
που άφησες αφύλακτα
επίτηδες, το ξέρω.
Και ενώ εσύ πετάς
εγώ κοιτάζω χαμηλά
εκεί που ρίζωσαν τα πόδια μου
στην λάσπη.
Ίσως γι'αυτό έχουν τα φιλιά μας
μια γεύση χωμάτινη.

A dedication.

I did this for you
I did this for us
If we can't ever be,
then I can't ever be
and neither should you be.
How can you not see
this is the immensity of my love
for you.
If I can't live without you,
why should you?
This is my last offering
something you can't return.
Something you can't undo.
Something you can't forget.
Something you can't let go.
My dedication.


"-Can you live without me?
-I've been living without you for a long time. Would you prefer it if I couldn't?
-It would feel better, honestly."

O πελάτης έχει πάντα δίκιο.

-Πόσο;
- ΖΙΩΓΑ Γεωργία,  18-08-1981 
-Πολλά είναι.
- ΚΑΝΑΤΑ Βασιλική,  15-07-1982
-Τέλος πάντων. Είσαι καθαρή;
-ΚΩΣΤΑΚΗ Αντωνία, 25-03-1986
-Μετά θα τα πάρεις. Τα θες ή δεν τα θες;
- ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Χριστίνα,  10-11-1982 
-Γδύσου. Και σκύψε μπροστά.
- ΒΑΞΕΒΑΝΙΔH Μαρία,  07-01-1994
-Ποιος σε ρώτησε; Θες τα λεφτά ή δεν τα θες?
-  ΠΑΛΙΓΓΙΝΗ Σωτηρία,  02-01-1986
-Μην κινείσαι. Και μην μιλάς.
-ILIEVA Snezhana, 12-10-1986
-Μην ακούγεσαι καθόλου.
- ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Ουρανία,  10-04-1977
-Δεν μ'ενδιαφέρει. Μέτρα τα πλακάκια.
- ΓΡΥΜΑΝΕΛΗ Ουρανία,  12-09-1981
-Τελειώσαμε. Πόσα είπες ότι θες;
- PUCHALSKA Εwa-Monika, 04-10-1982
-Σου είπα θα σε πληρώσω. Πώς κάνεις έτσι; Θα'λεγε κανείς ότι δεν σου άρεσε.
- ΜΑΤΘΑΙΟΥ Νίκη,  03-11-1983

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=137115&catid=3

Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ.

Σ'αγαπώ.
Θα το λες μέχρι να αρχίσει να σημαίνει κάτι.
Σ'αγαπώ.
Θα το λες μέχρι να αποκτήσει αξία.
Σ'αγαπώ.
Θα το λες μέχρι να αποκτήσει νόημα.
Σ'αγαπώ.
Θα το λες μέχρι να το νιώσεις.
Σ'αγαπώ.
Θα το λες ξανά και ξανά.
Ξανά και ξανά και ξανά.
Θα τους κοιτάς μέσα στα μάτια και θα το λες.
Σ'αγαπώ.
Δεν σημαίνει τίποτα.
Δεν έχει καμία αξία.
Όσο και να το λες, δεν έχει νόημα.
Σ'αγάπησα. Σ'αγαπούσα.
Σ'αγαπώ.
Ξανά και ξανά.

Embrace.

How violently the body wants to feel
the immensity of need
How badly the heart wants to give
back all the pain it has received
How deep the lips will want to tear
and taste the intimacy of bleed
How much the mouth would want to feed
on tattered skin behind the teeth
How fast the want will turn to kill
and warmth of crawling hands beneath
will choke and pull the holding seams
How loud how many voices scream
and fear softly whispers in my ear.

It all silences when he calls to me:
"Get over here."

Without you.

These are the late hours,
these are the hardest,
the sorriest, the saddest
hours of my days.

These are the late days,
these are the darkest,
the cruelest, the harshest
days of my weeks.

These were the late weeks,
these were the slowest,
the dullest, the weakest
weeks of my months.

These were the late months.
These were the late years.
This was my life with you.

This is my life now.
Without you.

Χωρίς τίτλο.

Έχω αδειάσει
εσύ με άδειασες
το μόνο που θέλησα
το μόνο που ζήτησα
τα χέρια άνοιξα
για να φωλιάσεις
στην αγκαλιά μου
μόνο δεν μπόρεσες
μόνο δεν ένιωσες
πάνω στα στήθια μου
την ζεστασιά μου
στην μέση με έσκισες
πως θα κρυφτείς
στα σωθικά μου
μόνο έτσι, έλεγες
ισως να ένιωθες
λίγο κοντά μου
εσύ το θέλησες
εσύ το ζήτησες
και φυλακίστηκες
στα κόκαλά μου
με κατασπάραξες
πίσω απ'τις μπάρες
τα πλευρά μου
εγώ σε τάισα
και σε νανούρισα
τον χτύπο σίγησα
της καρδιάς
μην σε αποσπά
απ'τον φόβο σου
για ποιόν χτυπάει
τι σαματάς
μα τώρα άδειασα
εσύ με άδειασες
κενή, κουφάρι
Τώρα άδειασα
εσύ με άδειασες
μα εγώ σε άφησα.

Naked.

Let me
Crawl out of my skin.
Let me
Slip into yours.

The world looks
like such a better place
through your eyes.

And I'm not that ugly,
anymore.

So,
Let me
stay here for a while.

Fingers on a windowpane.

I'm in the train
all by myself
watching the rain
storming outside
thinking of you.

She.

She wonders in your head
She never goes away
So many things she said
not what you wished she'd say
She crawls inside your arms
She won't be leaving
She rests inside your heart
and messes with its beating
She puts a smile on your face
and soothes away the pain
She'll bring tears in your eyes
and make it all in vain
She gives you wings to fly
and nails you to the ground
She'll keep you up all night
by dawn she'd let you down
She breathes life into your soul
You're burning with her fire
you knew she'd make you fall,
and cry and scream and pray,
and beg and kneel and crawl
a puppet in her play
of loss and pain and sick desire.

It's just me.

When it's me,
there's nothing wrong with pain.
You bet your heart,
and count me in the game.
It's my loss,
it's my cross to bare.
Not much left there,
but ruins of dreams
never to come real.
I touch to kill,
when I only mean to heal.

When it's me,
there's nothing wrong with shame.
in this happening,
you claim no one's to blame.
The cost I pay,
for all that's lost,
I pray,
that it's high enough.
For I walk away,
and I know that I should stay.

When it's me,
there's nothing wrong with fear.
We're blindfolded,
and we walk alone here.
We bleed out,
we reach out,
but we can't touch.
There's no way out of this.

I'll make you pay for all that's broken,
and I must bare with it.
Give me your hope,
and I'll crush you with it.

You'll make me pay for all that's whole, and never gone.

Dreaming, drowing.

Yellow snakes
and poisonous teeth
she always fakes
a smile
and keeps
her head beneath
her feet
Slipping down
back in the dirt
She's way too weak
Or the world's too mean
Always waiting
for a wave
to wash her clean
and keep her down
until she drowns.

Fears. It rhymes with cheers.

To overcome your fears, is to move forward, to proceed, to advance, to evolve, to succeed. Fear will only keep you behind. Fear of living, fear of loving, fear of losing, fear of sharing. You'll never fully appreciate something, if you only fear of losing it. So I say, fuck fear. Here's to growing a pair. Here's to taking risks. Here's to uploading my mediocre lyrics and poems to the internet :D And to internet's anonymity allowing me to do so!