Ή μήπως όχι?

Aυτές τις μέρες
δεν καταλαβαίνω
γιατί το στόμα σου
έχει μια γεύση από χώμα
όπως μυρίζει το φθινόπωρο η βροχή
αφού τα πόδια σου δεν πατούν στη γη.
Ίσως μπερδεύτηκαν οι αισθήσεις,
όπως κρεμάστηκα απο πάνω σου
σαν φοβισμένο παιδί,
ή μήπως όχι?
Και τι φοβάμαι
όταν δεν θέλω να σε κοιτάω στα μάτια
και κοιτάω το στόμα σου
όταν κλέβω τα φιλιά
που άφησες αφύλακτα
επίτηδες, το ξέρω.
Και ενώ εσύ πετάς
εγώ κοιτάζω χαμηλά
εκεί που ρίζωσαν τα πόδια μου
στην λάσπη.
Ίσως γι'αυτό έχουν τα φιλιά μας
μια γεύση χωμάτινη.