Ποιός θα το περίμενε,
μια φιλική συνάντηση γεμάτη χαμόγελα κ γέλια,
γεμάτη καταπιεσμένη αγάπη κ έρωτα.
Νιώθω το σώμα μου βαρύ,σαν από σίδερο.
Το βλέμμα σου μαγνήτης κ με τραβάς κοντά σου.
Όλα καλά,κανένα ρίσκο.
Ν'άγγιζα μόνο λίγο τα μαλλιά σου..!
Όχι,δεν βιάζομαι να φύγω.
Το θάρρος να μείνω δεν βρίσκω...
Μονο το τέλος με κρατάει, και η σιγουριά σου.
Όλα καλά,κανένα ρίσκο.
"Μην χαθούμε..."
ψυθιρίζω όπως βγαίνω,και ας είναι μόνη μου ευχή να χαθώ...
Δεν κοιτάζω πίσω,τι έμεινε άλλωστε να δω?
Ερείπιο από την πρόωρη συνάντηση.
Μόνο το άρωμα σου στο ρούχο μου.
Και η ύπαρξη μου απλωμένη στα σκαλιά,
καθένα με βυθίζει πιο πολύ,
με παίρνει μακριά σου.
"Δεν θα χαθούμε,κανένα ρίσκο"
Αχ,αυτή η καταραμένη η σιγουριά σου!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

3 comments:
όχι και δεν θα τα διάβασει κανείς...
είμαι σίγουρη ότι είμαι απλά η πρώτη όχι που σε διάβασε αλλά που δηλώνει ότι σε διάβασε και καρά-γουστάρει αυτά που γράφεις
....βέβαια πιθανότατα απλά γιατί δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω-χιχιχι (just kidding)
καλά ταξίδια...εντός μας! ;-)
..ακόμα κι αν οι μόνοι που θα μας διαβάσουμε εν τέλει είμαστε εμείς..
Kati 8ymizei olo auto..
Poly oikeia eikona, san na to exw zhsei kai egw prin ligo kairo.
Isws na hmoun kapote kai egw sta skalia, alla shmera den noiazomai. Peite me kako alla etsi paei.
(Oxi den exw kamia sxesh me to post, apla 8ymizei proswpikh empeiria)
Post a Comment